Blog2Blog Maak je eigen Blog2Blog | Gratis je eigen blog c.q weblog op internet
Siri en Ines op vakantie
Siri en Ines op vakantie

Description




My Links

* Home
* My Profile
* Weblog Archives
* Friends

Dag 7

Zo'n nacht slapen in een couchette bleek nog niet eens zo slecht te zijn en wakker worden in Italie maakte dat we in een opperbeste stemming waren. We waren wel iets te vroeg aangekomen op Milano Centrale en hadden nog een uur voordat we bij de kathedraal van Milaan moesten zijn waar we met Pietro hadden afgesproken. Dus besloten we onze bagage in kluisjes achter te laten op het station omdat we niet echt zin hadden om die de hele tijd te moeten meeslepen. Toen we om acht uur bij de Duomo (kathedraal) aankwamen was het weer een blinddate-achtige ben-jij-Pietro?-zoektocht, maar toen we hem zagen herkende we hem gelukkig meteen. Hij vertelde ons dat hij een half uur later les had op de universiteit maar dat hij het leuk vond om nog even een kopje koffie met ons te drinken. Eerst gaf hij ons een rondleiding door de bijzonder mooie universiteit van Milaan en nam ons daarna mee naar een achteraftentje om 'echte' Italiaanse koffie te drinken. Na een kwartiertje moest hij naar zijn les en liet ons achter in het koffiehuisje, maar dit vonden wij niet erg. Integendeel, we hebben hier nog een kopje echte heeeeerlijke Italiaanse cappuccino gedronken en twee panini's; een soort lekkerdere versie van wat wij tosti's noemen, gegeten.. Aangezien de trein naar Rome pas om drie uur vertrok (we moesten zolang wachten omdat dit de eerstvolgende intercity was en voor ons dus gratis) hadden we nog uren de tijd. Als eerst gingen we naar de Duomo die heel spectaculair mooi bleek te zijn en waar we verscheidene rondjes met open mond gelopen hebben. Pietro had ons verteld dat er verder niet heel veel andere spectaculaire dingen te zijn waren in Milaan dus besloten we maar wat rondjes te lopen door het centrum en daar net buiten om te zien wat er loos was. We vonden winkels, kerkjes, kasteeltjes en we werden op een gegeven moment naar een alternatieve geneeswijze-film gelokt. Maar rond een uur of een hadden we alle bezienswaardigheden wel weer gezien en gingen we maar alvast naar het station waar we veel te vroeg aankwamen en een uur in de kou op onze rugzakken hebben zitten wachten. Toen de trein eindelijk kwam waren we zo blij dat we meteen erin sprongen en ons settelden voor de lange reis naar Rome. Hier kwamen we pas om half tien 's avonds aan maar omdat we telefonisch al ons hostel hadden gereserveerd hadden we gelukkig nog wel een slaapplek. Na nog even in de 'common room' te hebben gezeten (een ontmoetingsplaats in het hostel) en Suzi, een Engelse kamergenoot , beter hebben leren kennen gingen we doodmoe terug naar onze kamer en vielen voor de eerste keer in Italie in slaap.

Posted: 11:56, 8/12/2006
Comments (1) | Add Comment | Link

Dag 6

Dat was een heerlijk nachtje zeg, in vergelijking met de anderen! Lekker uitgeslapen gingen we op weg naar de Notre Dame. Omdat we ecgt nog geen ene bal van Parijs hadden gezien wilden we even toeristje spelen vandaag. De Notre Dame bezoeken, kaartjes sturen en souverniertjes kopen. We wilden natuurlijk ook de Eiffeltoren zien (dat hoort erbij). We besloten te lopen (leuk wandelingetje, vast niet zo ver), ook nog eens zonder kaart (we vragen het wel, moeilijk zal het toch niet zijn...). Maar van elke Frans die we de weg vroegen kregen we dezelfde reactie: "Le tour d'Eiffel??!! Mon dieu, c'est loin!". Parijzenaars zijn vast niet zo veel gewend dachten we, lopen kunnen we wel!! Nou dat viel tegen... Na uren lopen, pijnlijke voeten en melige foto's zagen we de Eiffeltoren voor ons oprijzen. Leuk, dachten we, hebben we al gezien en eigenlijk wilden we zo snel mogelijk naar huis. Als een Japanse toerist stapten we na een paar foto's gemaakt te hebben alweer op de bus naar huis. Thuis moesten we snel onze tassen inpakkken en eten want we moesten de nachttrein naar Milaan halen. Na een briefje voor Guillaume achtergelaten te hebben gingen we vroeg naar het station (jaja, het zal ons geen tweede keer gebeuren dat we bijna een trein missen..). Maar goed dat we dat gedaan hadden want we hadden weer eens de metro de verkeerde kanr op genomen en we waren ook weer op het verkeerde station beland... Toch waren we nog op tijd en zaten we een half uur later lekker in de nachttrein. Nou ja, lekker... In een klein hokje geplet moesten we met zn vieren (wij en twee jongens) op een harde bank slapen waar het bloedheet was en waar je steeds wakker werd omdat 1 van de jongens last had van claustrofobie had en last had van paniekaanvallen. Ondanks alles sliepen we redelijk en ging de reis snel.

Posted: 11:55, 8/12/2006
Comments (0) | Add Comment | Link

Dag 5

Phoe Phoe, wat een nacht! Wat een ochtend! Geen wonder dat we dag 5 tot kwart over drie 's middags slapend in bed doorbrachten. Pas om half vier hadden we onze ogen open en gaven onze magen het signaal dat we nog steeds ontzettende honger hadden. Maar tot onze niet al te grote verbazing zagen we dat Guillaume niets te eten of drinken in huis had, dus besloten we buiten maar wat te halen en meteen naar het internetcafe te gaan. Na onze verslagen en mailtjes getypt te hebben besloten we naar de 'stad' te gaan om het Louvre te zien, wat volgens Guillaume vandaag gratis was. We stapten uit op het metrostation 'Les Halles', wat midden in het centrum van Parijs ligt en niet al te ver van het Louvre. Maar na een omweg van meer dan een uur, wat wel een mooie wandeling was achteraf, en meer dan tien keer de verkeerde kant op gestuurd te zijn, kwamen we tot de conclusie dat het Louvre al dicht was. Maar dit maakte niet uit, de omgeving, de lichtjes, de overweldigende schoonheid van de gebouwen en piramide , maakte dat we doodgelukkig neerstreken, met onze onderweggekochte croissantjes, op de trappen van het Louvre. De terugweg was een stuk minder lang, wat maar goed was ook, omdat we om negen uur thuis wilden zijn om een maaltijd voor de jongens te bereiden . De ingredienten voor onze eigenbedachte creatie hadden we op de heenweg naar het Louvre gelukkg al gekocht en het zou een Mexicaans-Marokkaans gerecht worden. En lekker dat het was! We hadden veel te veel gemaakt en iedereen had zijn buikje rond gegeten. Omdat we zo moe waren besloten we na wat geklets en wat wijntjes niet meer uit te gaan maar voor de veranderng is vroeg te gaan slapen, wat het ook al niet meer was.

Posted: 14:19, 7/12/2006
Comments (0) | Add Comment | Link

Dag 4

Hoe moe we ook waren en hoe pijnlijk onze lichamen ook voelden na een nacht op elkaar slapen, we moesten toch opstaan want we moesten naar... parijs!!! Ondanks zijn enorme (eerste) kater wilde Hachem perse met ons mee vroeg opstaan om ons uit te zwaaien. Na een gehaast ontbijt ( Siri nam haar theekopje zelfs mee naar buiten waarna ze niet wist wat ze ermee moest doen en Hachem het in zn broekzak stopte) sjokten we bepakt en bezakt naar Antwerpen centraal. Daar kwamen we op tijd aan. maar al snel kwamen we erachter dat de Thalys vanuit antwerpen berchem ging (shiiiit, verkeerde station!!!). De eerstvolgende trein naar Berchem kwam daar drie minuten later aan dan dat de Thalys zou vertrekken. Overtuigd dat we hem zouden missen kwamen we veels te laat aan op het goede station met hachem die zo lief was mee te gaan. Daar maakten we de sprint van ons leven toen we merkten dat de thalys er nog stond (siri & ines hobbelend en uitzwenkend met 2 backpacks en Hachem keihard rennend met een ticket in zn hand, schreeuwend: stop stop!!!). Waarschijnlijk was het thalys personeel zo geintimideerd door ons, want ze lieten ons nog binnen. We konden Hachem niet eens meer uitzwaaien...Doodmoe maar ook doodgelukkig zaten we in onze Thalysstoeltjes met koffie en croissantjes. De reis ging snel en voordat we het wisten waren we in Parijs, waar Guillaume ons op het perron stond op te wachten. Guillaume bleek een rustige zachtaardige humanist te zijn. Hij bracht ons meteen naar zn huisje, waar we een vriend van hem uit Quebec ontmoetten, Nicola. Met zn vieren bleven we de rest van de dag in Guillaume's huisje, pratend en djembee spelend (wat al snel verstoord werd door een chagrijnige klagende concierge). Nicola liet ons zijn kookkunsten zien door (volgens hem) de beste pasta te maken die we in ons leven gegeten hadden. Guillaume wilde ons graag Montmartre by night laten zien. Na prachtige uitzichten op de adembenemende stad en een avondtoespraak van een priester in de Sacre coeur, nam Guillaume ons mee naar een vriend die vlakbij woonde, Mena, een rustige, aardige maar gekke Albaan. Daar gingen we koffie en bier drinken (goeie combinatie) waarna we vertrokken naar een feest op een boot. De boot was moeilijk te vinden maar dat vonden we helemaal niet erg want de wandeling over de Parijse bruggen en langs de Seine was adembenemend. Aangekomen op de boot (die we blijkbaar al een half uur eerder voorbij waren gelopen) was het feest al bijna afgelopen maar de sfeer bleef erin. We waren wel heel erg moe van de avond ervoor en de reis maar we bleven stug doorfeesten. om onze gatheer niet te beledigen. De after-party was in een disco vlakbij waar we constant lastiggevallen werden door eng-kijkende latino's, maar gelukkig hadden we de jongens. Eindelijk hadden we ze overtuigd dat we toch wel heel erg moe waren en graag naar huis wilden. Om 5 uur 's ochtends stapten we op de nachtbus terug. Compleet gesloopt kwamen we aan bij het appartement, klaar voor een lange, diepe slaap. Maar het ergste wat kon gebeuren, gebeurde. Guillaume's sleutel brak af en we waren uitgesloten uit het huis. Na de chagrijnige concierge wakkergemaakt te hebben (ze was helemaaal niet blij) bleek dat iemand had geprobeerd binnen te breken. Nicola bleek de situatie wel heel grappig te vinden en kon niet stoppen met lachen. Maar het lachen verging hem wel toen de polite, die Guillame had gebeld, niet kwam en we toch wel heel erg lang moesten wachten op een koud trapje in een kaal trappenhuis. Ondanks deze ongemakkelijke situatie vielen we zittend in slaap op het stenen trapje, visioenen hebbend over leeggeroofde huizen en gestolen paspoorten. Eindelijk kwam de politie maar die bleek net als in Nederland te zijn, niet echt helpend. Maar eindelijk kwam er een slotenmannetje die de deur voor ons openbrak. Gelukkig was er niets aan de hand en was de inbraakpoging blijkbaar mislukt. Opgelucht en doodmoe van deze hectische en bizarre dag en nacht rolden we in bed waar we binnen twee seconden in slaap vielen.

Posted: 14:18, 7/12/2006
Comments (0) | Add Comment | Link

Dag 3

Hoewel we het de nacht ervoor erg laat hadden gemaakt, stonden we verbazend fris op. Het grappige was dat we allemaal rond dezelfde tijd wakker werden, de één iets frisser dan de ander. Rond 10 uur zaten we brak maar gezellig met zijn vijfen aan de ontbijttafel en liet Siri haar 'toastkunsten' zien. Het was echt heel gezellig en er was echt een soort van band ontstaan tussen de vreemde combinatie reizigers uit drie verschillende continenten. 's middags gingen we ieder onze eigen weg en gingen we als eerst op zoek naar een straatje waar tweedehandswinkeltjes zouden moeten zitten,maar eenmaal aangekomen zagen we alleen maar hele dure waterlooplein-winkeltjes, dus besloten we het shoppen stop te zetten en naar de vogeltjesmarkt te gaan. Onderweg kochten allebei nog een (heerlijkste-die-we-ooit-gegeten-hebben) Belgische wafel en konden maar niet uitgepraat raken over de heerlijkheid ervan. Het stadsplan volgend zagen we op de plek waar de vogeltjesmarkt had moeten zijn niets meer dan een grote berg zand. Mmmh... dan maar naar het stadspark. Na een paar rondjes door het park gelopen te hebben kwamen we tot de volgende conclusies: 1. Het vondelpark is mooier en 2. Belgen hebben een zeer apart idee van parkarchitectuur.. Hier hebben we nog heerlijk croissantjes gegeten met prachtig uitzicht op .. een bosje.. Die avond zijn we in het "vieze straatje" gaan eten, wat zijn naam te danken had aan de vieze Italiano's die je al van ver wenkten,riepen en psssten om je hun eettentje in te lokken, wat er dus één bij ons lukte. We waren nog niet terug bij het hosteltje of Hachem belde ons al: "waar zijn jullie?!". 's Avonds gingen we naar een Irish pub om iets te drinken. Een paar applecider en biertjes later begon de freakshow en zagen we dat Siri één afwijkend oog had, Hachem een arm had die half uit de kom kon, Sam haar oogleden kon dubbelvouwen, Johan zijn tong raar kon kreuken en Ines haar duim wel erg ver kon buigen; heel gezellig dus. Wie ermee kwam was onduidelijk maar het nieuwe plan werd om Hachem (die nooit meer dan een paar biertjes had gedronken) dronken te voeren en in de eerste de beste avondwinkel kochten we een fles Jagermeister die we op de brug bij de Schelde soldaat maakten. Na ons even misdragen te hebben, tientallen foto's met de zelfontspanner te hebben gemaakt en Hachem een 'rechte' die niet zo recht meer was, lijn te laten rennen gingen we terug. Terug in het hostel dronken we nog even een kopje thee om bij te komen. Toen we eenmaal de kracht gevonden hadden om ons de trap op te slepen, wilden we de avond nog niet helemaal beeindigen en doken we met zijn vijfen op één matras om nog even wat na te praten. Toen de woorden steeds moeilijker werden om te vinden en zinnen ermee te maken besloten we toch maar te gaan slapen, maar omdat niemand zin had terug te gaan in zijn eigen bed, zijn we in een wirwar van ledematen met zijn vijfen op het ene matras in slaap gevallen: een avond om nooit te vergeten!


Posted: 11:18, 7/12/2006
Comments (0) | Add Comment | Link

Dag 2

Wakker worden in Antwerpen!! Heerlijk !! We zijn direct klaarwakker om half negen s ochtends (komt niet vaak voor). Beneden staat er een heel lief ontbijtje voor ons klaar met honderdengranenbrood (zo voelt het ten,inste aan) en thee.
Om 10 uur (jaja) waren we al klaar om de stad onveilig te maken, want shoppen wilden we en shoppen gingen we... In de H&M werd Siri een wandelende berg met kleren toen ze probeerde met 20 kledingstukken (ik overdrijf niet) zich een weg te banen naar de paskottekes (op zn vlaams), waarna we allebei met 1 kledingstuk naar buiten liepen... Vermoeid besloten we pannenkoeken te eten bij Antoon, een Belgische lunchroom, waar Ines beledigd constateerde dat Belgen geen kaaspannenkoeken kennen en ook dat katholieke scholieren wel heel slecht gekleed gaan (wat Siri discriminatie vond).
Toen kwamen we erachter dat we wel heel weinig van de stad hadden gezien (alleen de omgeving van het hostel en de kathedraal) dus besloten we langs de Schelde (jaja wil, ik kan het wijzigen Razz) te lopen waar we een Middeleeuwse burcht bezochten en daarna een gek museumpje met afrikaanse maskers enzo. Daarna waren we wel heel erg moe en gingen we terug naar ons hostel waar we een nieuwe kamergenoot aantroffen, een Egyptenaar waar we de naam steeds van vergeten maar volgens ons heet hij Hachem. Samen met hem gingen we Belgische frieten halen bij de frietkot die we heerlijk in ons hosteltje opaten. Daar werd het wel gezellig toen iedereen beneden thee kwam drinken met ons. Met zn vijfen (de nieuw zeelqnders en de Egyptenaar en wij) besloten we die avond uit te gaan. Een vriend van een vriendin van een exvriendin ofwo van de egyptenaar had ons een club aangeraden. Dat bleek een stampvolle hosbar te wijn waar we werden geplet en aangerand door ordinaire vlamingen (die zijn er kennelijk ook)en zoenende stelletjes. We hadden een avond vol intriges en jolijt.. Vooral toen we dachten dat we werden achtervolgd door een gladjakker van een vlaming die later een tweeling bleek te wijn (oooh vandaar!! he was everywhere!)
Na deze overweldigende maar geweldige avond vielen we in een diepe slaap...


Posted: 11:18, 7/12/2006
Comments (0) | Add Comment | Link

Dag 1

Dag 1

Eindelijk, daar zitten we dan in de trein, op weg naar onze eerste bestemming: Antwerpen. Na veel inpakstress en nippertjeswerk hebben we het toch gehaald. Twee uur later is de treinreis al voorbij en zijn we aangekomen op treinstation Antwerpen-Berchem. Hiervandaan moeten we nog de eerstvolgende trein naar Antwerpen-Centraal zien te pakken. Dit lukt en vijf minuten later zitten we al in de trein en tien minuten later al op Antwerpen CS. We raadplegen ons reisboekje voor het adres van het hostel en vragen het zelfs even na bij de touristinfo, maar krijgen het toch voor elkaar om de tra, de verkeerde kant op te nemen. Eenmaal aangekomen bij ons hosteltje: "Den Heksenketel" vragen we ons nog af of we goed zitten als de gigantische houten poortdeuren worden gemaakt door Hagrid. Later leren we deze zeer (b)aardige man kennen als Bruno Rutten(nee geen familie van of enige gelijkenis met!). We krijgen een kamertje aangewezen met twee stapelbedden en een badkamer ("met een ligbad!" roept Ines meteen uit). We besluiten meteen de hort op te gaan en komen uit bij DE kathedraal van antwerpen, waar Siri nog iets bijzonders dacht te hebben gezien in de grond; namelijk een relikwie, wat bij nader inzicht een lampconstructie bleek te zijn, wat Ines zo aan het lachen maakte dat ze de rust in de kerk verstoorde. Na lekker een kopje koffie gedronken te hebben in de heerlijke zon op een terrasje op de Groenplaats (het centrum van Antwerpen), zagen we terug in het hostel dat we roommates hadden: twee nieuw-zeelanders Johan en Sam(antha). Na gegeten te hebben in een pizzeriaatje dronken we nog een kop ("kei" ja Belgie he!) smerige koffie. 's Avonds wilden we naar een jazzcafe die we eerder op de avond hadden gezien. Maarja, wat er meestal gebeurt als je twee vrouwen in een vreemde stad de weg laat zoeken.... we hadden het na een uur nog niet gevonden en net toen we het bijna wilden opgeven zagen we het staan met blauwe letters: "Jazzcafe". Na een 'Maes'biertje waren we toch moe en gingen terug naar wat we nu ons 'huisje' noemen en rolden in ons heerlijk krakende stapelbedje en vielen in een diepe slaap....


Posted: 11:18, 7/12/2006
Comments (0) | Add Comment | Link